Περί χυλόπιτας

Περί χυλόπιτας λοιπόν ο λόγος...
Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν κατάλαβα τον ακριβή ορισμό της λέξης. Σύμφωνα με μια ενδελεχή έρευνα που έκανα ρωτώντας παππούδες, γιαγιάδες και πάνω απ' όλα τον μεγάλο γκουρού της γνώσης που ονομάζεται google, έφτασα στο συμπέρασμα ότι κάτι κομπογιαννίτες γιατροί του 1800φεύγα έλεγαν στους ασθενείς, αυτούς που είχαν την απόρριψη για πρωινό, να τρώνε για μεσημέρι ένα χυλωμένο... κάτι, για να τους φύγει ο βαρύς νταλκάς.

Αυτό φαίνεται ότι έχει φτάσει και στις μέρες μας, αφού όποιος τρώει μια καλή ξεγυρισμένη απόρριψη, τρώει και 2 κιλά παγωτό στην καθισιά του, βλέποντας το High FIdelity και το Notebook για 802η φορά.

Σε αυτό το σημείο να σας ενημερώσω ότι δεν γράφω συχνά πάνω από μια παράγραφο σε αυτό εδώ το μπλογκ, αλλά το θέμα της χυλόπιτας είναι βαθειά ριζωμένο μέσα μου και με προκαλεί να γράψω και εγώ το κατιτίς παραπάνω.

Η χυλόπιτα λοιπόν είναι η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα. Είναι το μοναδικό μέτρο σύγκρισης ανάμεσα στα δύο φύλλα. Όσο πιο πολλές έχεις φάει, τόσο πιο άντρας είσαι. Όσο πιο πολλές έχεις δώσει, τόσο πιο γυναίκα είσαι. Δεν είναι τυχαίο που οι άντρες που όπως λένε και οι φίλοι μου οι αμερικάνοι "are in touch with their feminine side" είναι τόσοι πολλοί, τη στιγμή που ταυτόχρονα οι γυναίκες γκρινιάζουν γιατί "αντιστράφηκαν οι ρόλοι και οι άντρες δεν είναι πλέον κυνηγοί". Πως να κυνηγήσουμε κυρία μου τη στιγμή που πρέπει να βάλουμε κρέμα για πριν το ξύρισμα, κρέμα για το ξύρισμα και κρέμα για μετά το ξύρισμα; Που να προλάβουμε να πιούμε 7 μπίρες μέσα σε μια ώρα ώστε να μαζέψουμε το θάρρος να σας την πέσουμε τη στιγμή που αυτή τη μισή ώρα τη χαλάμε μέχρι να αποφασίσουμε τι θα φορέσουμε, από ποια πλευρά να στρώσουμε τη φράντζα και αν τα παπούτσια πρέπει να τα δέσουμε δεξιόστροφα ή αριστερόστροφα; Γιατί να στύψουμε το μυαλουδάκι μας να βρούμε τη σωστή ατάκα και το σωστό ύφος και χαμόγελο να σας πλησιάσουμε, ενώ μπορούμε να πλακωθούμε στο γυμναστήριο και να μας πλησιάσετε εσείς;

Εγώ προσωπικά δεν είμαι τόσο "ανοιχτόμυαλος" και "σύγχρονος" σε αυτό τον τομέα. Δεν πιστεύω ότι πρέπει να μας γίνει αυτοσκοπός να ρίξουμε χυλόπιτες. Εξάλλου αυτό είναι εύκολο. Βρίσκεις μια κοπέλα που είναι φανερά κάτω από τα κυβικά σου, τις χαμογελάς λίγο περισσότερο, της δίνεις λίγη περισσότερη σημασία και ΜΠΑΜ! Της πετάς μια ξεγυρισμένη χυλόπιτα και ανέβηκε το ηθικό σου. Πιστέψτε με, πιάνει. Το κάνουν οι γυναίκες εδώ και χρόνια...

Κείμενο γραμμένο για το: www.mpateskuloi.gr

what I am... what she is...

I wanted so badly to lie down next to her on the couch, to wrap my arms around her and sleep. Not fuck, like in those movies.
Not even have sex. Just sleep together, in the most innocent sense od the phrase. But I lacked the courage and she had a boyfriend and I was gawky and she was gorgeous and I was hopelessly boring and she was endlessly fascinating...
and I thought that if people were rain, I was drizzle and she was hurricane.
-John Green, Looking for Alaska

Things

!There are things that simply touch your heart
things that make you feel lighter than winter's early snow
higher than the most distant bright cloud
brighter than the midsummer Sun!

...and then there are things that rip your heart open
throw you down the darkest wells of desperation
voraciously suck your soul dry and empty
and leave you hanging from the same cross they force you to carry forever...

and for some inexplicable and inefable reason
for some twisted and distorted game of the Mind,

these are the things you mostly hold dear
the things that you cannot and will not leave behind

these are the memories that make you who you are
...and ever will be...

The Host

She consumes you. Break you up and turn you over, opens up your heart and crawls inside. And then expands herself and rests inside you, under your skin. Like a beast well fed, untill you get so used to the idea and the feeling of her being there, that you consider her a part of you. A part of your own essence of existence. You start to believe that there is no "her" anymore...
And then, as suddenly as she appeared, she vanishes. You wake up and she just isn't there anymore. And you are left confused, restless and weary. Your heart rotten and your mind degraded. Your flesh now seems older, your skin flawed.

You are a host that needs it's parasite to survive.

And freedom is not an option...

What happens when...

When the World is on to you, when the walls are closing in you and when the glass bubble you have built around you shows the first signs of cracks, the first signs of ageing, that means you have stayed in one place with a few people for too long, what should you do? You leave, fly away and establish a new nest, a new bubble with new people? You stay and watch the cracks become large enough for curious eyes to peek through?

There is no real answer behind this question. Sometimes you leave, in search for new motives, new lives, different places and special flavours you have not tasted before. And sometimes you just put some more clothes on, to counter the cold wind of curiosity peeking around your insides...

In the end, It's all about choices. You can always make the same one again and again or never make the same choice twice. Life has an infinite number of possible outcomes for each event. Make your choices and learn to live with them...

5 Μήνες

Οι πέντε χειρότεροι μήνες της ζωής μου. Από μια καταστροφική σχέση, σε μια συνεταιρική απογοήτευση, σε μια οικονομική διάλυση και εν τέλει σε μια επαγγελματική αβεβαιότητα. Μπορεί να πάει χειρότερα? Δεν νομίζω… ή μήπως μπορεί;

Υπήρχαν και άλλες φορές που βρήκα τον εαυτό μου μέσα σε μια καταστροφική σχέση. Υπήρχαν και άλλες φορές που δούλευα σε μια δουλειά χωρίς αύριο, με άτομα και για άτομα που είχαν εγκεφαλική ικανότητα αυστραλοπίθηκου. Και φυσικά υπήρξαν ΠΟΛΛΕΣ φορές που δεν είχα λεφτά.

Είναι πολλά που μπορώ να πω και δεν θέλω. Πολλά που θέλω να πω αλλά δεν μπορώ.

Σε ευχαριστώ μικρή Σακελλαρούλα που ακόμα και κάτι μέρες σαν και αυτήν, μου φτιάχνεις τη διάθεση, μου δίνεις ενέργεια και ένα λόγο να σκέφτομαι ότι δεν μπορεί, θα πάει παραπάνω.

Το ασχημόπαπο... or is it the other way around?

Κάτι άλλαξε μέσα μου. δεν το βλέπω, δεν το ξέρω, αλλά ξαφνικά όλοι μου οι φίλοι απομακρύνονται. Σαν να είδαν κάτι που τους τρόμαξε... Καινούριος κόσμος ενθουσιάζεται με αυτό, παλιός κόσμος μου φέρεται διαφορετικά. Αλλά δεν ξέρω αν το θέλω. Οι φίλοι μου απομακρύνονται και δεν μπορώ να δω καθαρά την αιτία...